Wat geweest is in September 2011

 

Na de vakantieperiode pakken we bij ‘De Rijswijkse’ de draad weer op in September. Een zeer aangename verrassing deze keer want in de vakantieperiode waren een paar mensen hard aan het werk geweest en hebben het  verenigingsaquarium voorzien van een prachtige lichtkap en alle techniek in orde gebracht. Het aquarium is een sieraad voor ons verenigingslokaal. Daarnaast was ook het nodige fotomateriaal aan de muren gehangen. Alle mensen die hieraan hebben meegewerkt, hartelijk bedankt!

 

Voor een goed gevulde zaal opende Piet Muller de avond en heette alle aanwezigen van harte welkom. Omdat we nog steeds zonder voorzitter zitten worden de leden nogmaals opgeroepen om zich kandidaat te stellen. Piet vroeg of er ook leden waren die de zorg van het aquarium op zich willen nemen. Piet v/d Splinter meldde zich aan. Op 29 oktober wordt in Zwijndrecht de uitslag van de landelijke huiskeuring gehouden. Als mensen hier naar toe willen en willen meerijden dan graag opgeven bij Piet Muller. Piet heeft vanuit Alphen a/d Rijn een e-mail ontvangen met de vraag of er mensen geďnteresseerd zijn om 25 oktober een bezoek aan de firma Ruto (diepvriesvoer) te brengen. Geďnteresseerden kunnen zich aanmelden bij Piet Muller.

Loek v/d Klugt gaat een fotocursus organiseren voor een aantal leden van Azolla. Als er mensen vanuit ‘De Rijswijkse’  ook geďnteresseerd zijn om deel te nemen dan gaarne opgeven bij Piet of Loek.

Peter Kettenis vraagt of er nog leden zijn die geďnteresseerd zijn in Utricularia uit Laos.  Peter gaat er in zijn lezing later dit jaar vragen over stellen.

 

Vervolgens geeft Piet het woord aan onze spreker van de avond de welbekende heer Willem Postma voor zijn lezing ‘Vissen, hoe bestaat het’.

 

Postma start zijn lezing met de vertoning van een filmpje met daarop prachtige sfeerbeelden van onze hobby. Om er alvast in te komen! Daarna begint Willem Postma met zijn verhaal en memoreert dat je het avontuur niet alleen in het verre buitenland hoeft te zoeken. Als voorbeeld een prachtige fotoreeks van ‘groepssex’ bij parende padden in Nederland. Net zo fascinerend als de natuur in de tropen. Daarna nam Willem Postma ons toch mee op reis en wel naar het Nicaraqua meer. In dat eiland ligt een eiland met daarop een twee kratermeren die een minibiotoop vormen van het meer zelf. Willem Postma is een echte cichlidioot en hield daarom een heel interessant verhaal over de leefomstandigheden van 4 soorten vissen te weten: Parachromis dovii, Neetroplus nematopus, Hypsophrys nicaraquensis en Herotilapia multispinosa. Die vissoort leven in evenwicht met elkaar en als dit evenwicht verstoort dreigt te gaan worden dan probeert de natuur dat evenwicht weer te herstellen. Een heel frappant voorbeeld hiervan is dat het mannetje van de Hypsohrys nicaraquensis het vrouwtje van de Parachromis dovii gaat helpen om haar kroost groot te brengen zodat daarmee Neetroplus nematopus meer natuurlijke vijanden krijgt en Hypsophrys nicaraquensis meer kans op voortplanting. De natuur zit wat dat betreft toch mooi in elkaar.  Vissen moeten zich aanpassen om te overleven en dat geldt uiteraard voor mensen ook.

 

Zo zie je vaak dat vissen zwart zijn van boven en licht van onder om daarmee aanvallers te misleiden. Bij sommige vissen zie je een omgekeerd patroon en dan blijkt dat deze vissen in zwaar bealgde poelen voorkomen waardoor het omgekeerde patroon de vis een betere bescherming biedt. De patronen die de vissen hebben zijn er niet voor niets. Ze bieden de vis bescherming tegen rovers omdat de rover moeite heeft om de afstand in te schatten. Maanvissen zijn perfect aangepast aan het feit dat ze zich tussen lintvormige planten kunnen verschuilen. Wat een contrast met de wanstaltige kweekvormen die je nu vaak tegen komt in de handel!

 

Omdat roofvissen zich vaak richten op de ogen van hun slachtoffers zijn deze bij veel vissoorten vaak gecamoufleerd. Bovendien worden er ook wel valse ogen bij de staart voorgewend waardoor de vis een betere kans heeft om te overleven. De rover grijpt dan letterlijk mis.

 

Helaas is het zo dat je in handel veel misstanden tegen komt. Willem Postma geeft een aantal voorbeelden. Een aquarium waarin zowel zout- als zoetwatervissen worden gehouden. Vanwege het verschil in de osmotische druk is dit niet mogelijk. De vissen zullen het er niet lang vol houden. Een ander voorbeeld zijn de vele kweekvarianten van de goudvissen. Omdat deze vissen in China altijd in schalen of potten werden gehouden en je ze dus alleen van boven ziet is men vissen gaan selecteren die afweken van de natuurlijke vorm. Dat betekent vervolgens het ontstaan van de kweekvormen als hemelkijkers e.d. Puur alleen omdat er dan voor de mens meer te zien is en niet omdat het dier daar beter van wordt.

 

Een recenter voorbeeld is het gebruik van dye (kleurstof) om vissen extra te kleuren. Dye is een zeer schadelijke stof en kan kanker veroorzaken. De stof wordt toegevoegd aan het water waarin de vissen zwemmen en komt vervolgens in het lichaam van de vis. 80% van de vissen overleeft dit bad niet en 100% van de vissen zal voortijdig sterven. In de EEG is het verboden om deze vissen in te voeren. Overigens is het zo dat de kleurstof na verloop van tijd weer verdwijnt uit de vis.

 

Willem Postma geeft aan dat hij zelf ook wel eens een nest jongen heeft gekregen uit een kruising tussen Aequidens diadema en Aequidens atay. Mogelijk had hij er grof geld mee kunnen verdienen maar uit ethische overwegingen heeft hij het nest geruimd. Een goed voorbeeld van een kruising die je in de handel kunt krijgen is die tussen Amphilopus citrinellus en Heros Serverus. Hieruit komt de papagaai cichlide wat in feite een invalide vis is.

 

Ook worden vissen wel met laserlicht beschrijven waardoor je bv. vissen ziet met de tekst ‘I ♥ you’ . Heb je het ooit zo zout gegeten?

De laatste ontwikkeling zijn vissen waarvan het DNA is gemanipuleerd. Willem Postma vraagt zich af waarvoor dit nodig is. Als je de vissen ziet in hun natuurlijke kleuren dan zijn deze al zo mooi van zichzelf dat manipulatie absoluut overbodig is. Als je de kleurenpracht ziet van bv. Regenboogvissen of Aphyosemions. Wat wil je dan nog meer?

 

Bijna aan het eind van zijn interessante lezing gekomen richtte Willem Postma zijn pijlen op de NBAT. Naar zijn mening heeft het esthetische aspect bij de NBAT te veel aandacht gekregen ten koste van het ethische aspect. Een goed voorbeeld hiervan is dat er tegenwoordig gekeurd kan worden in een A4 categorie. Daar is Willem een grote tegenstander van. Hoe heeft de NBAT dit kunnen besluiten?

Wim Tomey geeft aan dat er bij de keurmeesters maar een krappe meerderheid was voor dit voorstel en dat dit vooral is ingegeven uit de zorg om het verder teruglopen van het NBAT-ledenaantal tegen te gaan. Veel mensen die dergelijke kweekvormen houden willen ook meedoen aan de huiskeuring en als je die zou buiten sluiten ben je ze wellicht kwijt als lid van de NBAT. Overigens is het zo dat NBAT-leden altijd een motie kunnen indienen bij de NBAT. Wim Tomey is verder van mening dat de regel zou moeten zijn dat het opzettelijk verminken van vissen niet is toegestaan.

Rene v/d Berg stelt de vraag wat Willem Postma dan vindt van de vele kweekvormen van guppies?  Deze geeft aan dat wat hem betreft de grens ligt dat de vissen nog fatsoenlijk kunnen zwemmen.

Over natuurlijke kleuren merkt Loek v/d Klugt op dat in de natuur hier grote variaties optreden. Dezelfde vissoort kan op verschillende plaatsen grote variaties in kleuren laten zien. De natuur selecteert hier uiteraard op. Albinovormen hebben een veel kleinere overlevingskans omdat ze meer opvallen en dus beter zichtbaar zijn voor de rovers.

 

Na deze interessante discussie wordt Willem Postma hartelijk bedankt en wordt de avond beëindigd met de traditionele verloting met ook deze keer weer veel prijzen. Het was een leuke avond.

 

Tot de volgende keer.

 

Jan de Reus