Wat geweest is in Januari

 

Onze voorzitter Ton Blokland opende de eerste avond van 2009 en heette alle aanwezigen van harte welkom. Deze avond was de heer Dick Poelemeijer uitgenodigd voor zijn lezing ‘bouw van een houten riparium’. In het verenigingsblad van Januari heeft u daar al het nodige over kunnen lezen.

Dick Poelemeijer begon zijn verhaal met te vertellen dat hij al sinds 1954 een aquarium heeft en destijds lid was van ‘Danio Rerio’ uit Amsterdam. Destijds  werden de presentaties nog gegeven met een ouderwetse toverlantaarn.  Een magisch apparaat waarmee toch al heel aardig mooie plaatjes kon laten zien. Hiervan liet Dick wat voorbeelden zien. Natuurlijk, niet zo mooi als met de huidige technische hulpmiddelen mogelijk is, maar toch, voor dit tijd niet slecht.

In die tijd kostte overigens een ‘simpele’ Neontetra twee en een halve gulden per stuk. Omgerekend is dat nu 35 euro. Een heel kapitaal voor dit tijd. Dick is inmiddels ook lid van de studievereniging ‘Het paludarium’ geworden.

 

Het woord riparium betekent oeveraquarium. Dick deed hiervoor inspiratie op a.d.h.v. foto’s die een vriend maakte in Sarawak (Indonesië). De kunst is om een oever zo natuurlijk mogelijk na te bootsen in het riparium. Voor de bouw van het riparium maakte Dick gebruik van watervast verlijmd multiplex met een dikte van 22 mm. Achter- en zijwanden werden met deuvels met elkaar verbonden en vervolgens verlijmd met een professionele lijm (VB20). Om het geheel waterdicht te krijgen werd de binnenkant van het  riparium behandeld met polyhars. Dat is hars of basis van  2-componenten polyurethaan. Ondanks alle voorzorgen bleek achteraf er toch nog een lekje in de achterwand te zitten. Deze was in twee stukken gemaakt en precies op de naad zat een lekje. Beter was het geweest om de achterwand uit 1 plaat te maken. Boven het riparium is een lichtkap gemaakt met daarin een groot aantal TL-lampen + een 125W HQL-lamp. In de kap zijn ook de voorschakelapparaten gemonteerd. Omdat het geheel nogal warm wordt zijn extra computerventilatoren geďnstalleerd om de overtollige warmte te kunnen afvoeren. Op de vraag waarom hij de voorschakelapparaten niet onder de bak had gemonteerd antwoordde Dick dat tijdens warme zomerdagen de bak dan te warm zou worden. Nu zorgt een verwarmingskabel + een tweetal staafverwarmers voor de verwarming van het water en deze zijn uiteraard thermostaat geregeld waardoor minder gauw oververhitting van het aquarium zal plaatsvinden.

 

Het maken van een natuurlijke achterwand is een klus op zich. Deze is gemaakt van polystyreenschuim waar met een mes en een heteluchtpistool reliëf is aangebracht.  Voor de waterval werden ook stenen in het polystyreen vastgezet mbv het bekende PUR-schuim. Met verf of waterbasis werd de achterwand van een natuurlijke kleur voorzien. Vervolgens werd de plaats met hars afgestreken en werden er zand en steentjes over heen gestrooid. Een prachtig stuk driftwood werd onderaan de wand geplaatst. Al met al gaf het een heel aantrekkelijk effect. Bij het werken met het polystyreenschuim moet wel goed geventileerd worden vanwege de gevaarlijke dampen die vrij komen.

 

Het grote voordeel van een houten bak is dat je er gemakkelijk doorvoeren in kunt aanbrengen en dat heeft Dick dan ook gedaan voor bv. de aanzuigpijpen van de filters en de uitstroompijp van de waterval. Via een overstroompijpje dat rechtstreeks of de afvoer van het riool is aangesloten kan continu water worden ververst zonder dat het aquariumgedeelte zou overstromen. Ook is er een afvoer gemaakt om het aquarium leeg te laten lopen. De eerste keer dat Dick dit probeerde was dit geen succes omdat op de benedenverdieping het water uit het riool naar binnen kwam zetten. Een klein gaatje boven in de standleiding loste dit probleem uiteindelijk ook op. Nu werkt het systeem feilloos. Dick ververst zijn water continu mbv. een constructie die door zijn vriend Istvan Szákács is ontworpen. Hierbij wordt osmose water uit een omkeerosmose apparaat continu gemengd met leidingwater. Istvan was aanwezig in de zaal en had een demonstratiemodel meegenomen. Heel ingenieus bedacht.

 

Na de pauze liet Dick zien hoe de bak zich in de loop van de tijd heeft ontwikkeld. Inmiddels is de achterwand al aardig begroeid met prachtige planten en dat geeft uiteraard een heel natuurlijk effect. Ook de planten in het aquarium doen het goed. Zo staat er een prachtige Echinodorus horizontalis in die het heel goed doet en al vele stekken heeft voortgebracht. Ook de vissen in het aquarium hebben het naar hun zin. De rode koraalplaatjes hebben het zelfs zo naar hun zin dat zij zich inmiddels in grote getale hebben voortgeplant. Mocht u interesse hebben voor een paar mooie plaatjes. Laat het Dick dan weten.

 

Op de vraag of het niet erg vochtig wordt in de kamer waar het riparium is opgesteld gaf Dick aan dat hij een vochtigheidsgehalte van max 80% heeft gemeten. Omdat de deur van de kamer binnen altijd open staat is er geen sprake van een te grote vochtigheid in de kamer.

 

De bouwtijd van het riparium heeft alles bij elkaar 1 jaar geduurd. Op de vraag wat nu de kosten waren van het riparium schatte Dick dat hij zo’n 3500 euro heeft uitgegeven incl. filters en pompen. Daarom moet hij nu dit soort lezingen geven, grapte Dick. Het is dus een dure hobby. Zeker als je daarbij in ogenschouw neemt dat er ook nog een slordige 500 Watt aan verlichting boven het riparium hangt. Maar mooi is het wel en Dick geniet er elke dag van.

 

Met een welverdiend applaus werd Dick bedankt voor zijn interessante lezing en hiermee was een einde gekomen aan de eerste verenigingsavond van 2009.

 

De volgende keer is het weer tijd voor de traditionele algemene ledenvergadering. We hopen dat u ook dan weer van de partij bent.

 

Jan de Reus