Verslag van de avond van 21 mei 2013

 

Piet Muller opende de avond en heette alle aanwezigen van harte welkom. Piet had een aantal mededelingen:

·         Er heeft zich nog steeds geen nieuwe voorzittter gemeld;

·         25 mei is er in het Wellantcollege Westvliet een Aqua Terra event;

·         Loek v/d Klugt heeft zich afgemeld;

·         Volgende maand zullen Piet en Loek afwezig zijn ivm deelname Natuurstudieweek.

 

Vervolgens krijgt onze spreker van deze avond het woord: de heer Martin Weijters. Martin is lid van de vereniging ‘Het Paludarium’ en van ‘Delft Blue Azureus’. De lezing van deze avond gaat over zijn rondreis in Costa Rica en Panama welke hij in 2011 heeft gemaakt.  

 

Costa Rica ligt in Midden Amerika en heeft een prachtige natuur en is bovendien goed te bereizen en relatief veilig. Costa Rica wordt ook wel genoemd: ‘het land van de eeuwige lente’. Martin nam ons mee door dit prachtige land met zijn schitterende oerwoud en ongerepte stranden. Uit de grote collectie foto’s die Martin daar heeft gemaakt is een selectie gemaakt van alles wat hij daar aan dieren en planten is tegengekomen.

 

Het eerste dier dat Martin na aankomst tegen kwam ’s avonds in de lodge was een reuzen pad Bufo marinus. Dit dier eet alles wat in zijn tamelijk grote bek past dus ook muizen als hij die tegenkomt. Achter het oor van het dier zit een gifklier waardoor andere beesten hem niet snel zullen opeten. Overal in Costa Rica kom je de parasol mieren tegen die altijd met een stuk blad lopen te slepen. Leuk om te zien maar je kunt ze beter niet in je tuin hebben want zo’n kolonie vreet daar alle planten op. Uiteraard komen er in Costa Rica ook mooie vlinders voor. Al zijn die met uitgespreide vleugels heel moeilijk te fotograferen.

 

In de Tarcoles rivier fotografeerde Martin de krokodillen die daar voor komen. Met een bootje werden ze van dichtbij bekeken waarbij je zeker beducht moet zijn om de snelheid waarmee deze dieren zich kunnen verplaatsen. Ze springen zo vanuit het water op de oever van de rivier en het zijn geen kleine jongens. Er was een enorm groot mannetje bij dat er zeer ontzagwekkend uitzag.

 

In Costa Rica kom je ook enorme spinnenwebben tegen die zo sterk zijn dat je er in vast kunt blijven zitten. De webben worden gemaakt door de  grote spin Nephila clavipes. Deze spin leeft in kolonies.

 

Aan de kant van de Pacific zijn de stranden van zwart lavazand. Het is een ruwe kust en je komt er nauwelijks mensen tegen. De stranden aan de Caribische kant daarentegen zijn van fijn koraalzand en voldoen meer aan ons beeld van een tropisch zandstrand. In het mangroven moeras kwam Martin de vierogenvis tegen en prachtige roze lepelaars. Aan de oever van het mangrove moeras zitten duizenden wenkkrabben die je pas in de gaten krijgt als je even rustig blijft zitten. Dan komen ze ineens overal vandaan.

 

In het natuurpark Carara werd de zwarte leguaan gezien. In dit stuk oerwoud groeien prachtige Tilandsia’s en Bromelias die je echter niet mee mocht nemen. Onderweg naar Heliconia Island was er bij een hutje gelegenheid om kolibries te fotograferen. Op het eiland zelf prachtige gifkikkers o.m. de blue jeans pumilio (aardbei kikker) en de bekende Dendrobatus auratus. Ook kwamen hier schildpadden voor en brulapen die hun naam niet  voor niets hebben gekregen want ze maken verschrikkelijk veel kabaal waar je de eerste keer dat je het hoort erg van schrikt.

 

Het is overigens wel oppassen in de natuurparken want er komen ook gevaarlijke gifslangen voor als de langspuntslang en de bushmaster. Daar moet je niet bovenop stappen want dan vertel je het waarschijnlijk niet na. Martin kwam een langspuntslang tegen en dat was geen klein slangetje. Ik herinner mij het verhaal van de heer Meere die ooit in Suriname door zo’n slang is gebeten en het bijna met de dood heeft moeten bekopen. Het zijn linke jongens. Op de paden blijven dus!

 

Op het strand bij Tortiguro komen de zeeschildpadden hun eieren leggen. Deze worden ingegraven in het zand. Op het strand vind je de typische tractorsporen van de dieren die ’s nachts het strand op komen kruipen. Je mag daar ’s nachts niet op het strand komen zodat de dieren ongestoord hun eieren kunnen leggen en hier wordt streng op toegezien.

 

Een van de weinige vissen die we zagen was de kogelvis. Deze komt daar voor aan de kust in brak water. Waar Martin ook achter kwam is dat mieren hier flink kunnen bijten. Toen hij ’s ochtends niets vermoedend op zijn slippers naar buiten liep werd hij direct gebeten door zo’n rotmier en dat deed flink zeer.

 

In Panama werden de Boccas del Torro bezocht. Deze eilanden voor de kust van Panama hebben een bijzondere vegetatie en fauna. Martin logeerde er in een huisje op palen aan de rand van de zee. Hier zwommen ’s avond de roggen onder het huis door. Een mooi gezicht. Op de eilanden komen veel gifkikkers voor. Martin was hier samen met Chris v/d Linden die helaas kort daarna is overleden. Een verdrietige gebeurtenis die de herinnering aan deze prachtige reis enigszins overschaduwt.

 

Al met al kregen we een prachtig reisverslag van een echte natuurliefhebber. Hiervoor ontving Martin dan ook een welverdiend applaus en we wensen hem veel plezier op zijn nieuwe reis die naar Peru zal gaan. Misschien dat hij daar t.z.t. weer eens over komt vertellen.

 

Wat volgde was de traditionele plantenverloting en daarmee was deze verenigingsavond weer ten einde.

 

Tot de volgende keer.

 

Redactie