Verslag van 17 mei 2016

 

Onze voorzitter Theo Peters opende de avond en heette alle aanwezigen van harte welkom. Theo heeft samen met Teun Bruin meegedaan aan de debutantenkeuring en was daar zeer lovend over. Verder waren er geen mededelingen en dus kreeg Willem Postma het woord voor zijn film over de Aqua Hortus 2015. Willem sprak over een historische film omdat hij de kans groot acht dat een dergelijk groot evenement in de toekomst niet meer mogelijk is. Domweg omdat er te weinig mensen meer zullen zijn die hieraan willen meewerken. Het aantal leden van de NBAT loopt steeds verder terug en men is niet in staat om de jeugd te binden. Kijkende naar het ledenbestand van De Rijswijkse moet ik hem daarin helaas gelijk geven.

 

De film van een uur bestond uit vier delen: de opbouw, twee weken voor de opening, de opening en de tentoonstelling. De tentoonstelling besloeg twee gebouwen: de wintertuin en de tropenkas. Daarnaast stonden ook nog bakken in de tuin opgesteld. Een geweldige klus waar door veel vrijwilligers hard aan is gewerkt waaronder ook een aantal mensen van De Rijswijkse (Piet Muller, Gerrit Spaans (spaanplaat), Theo Peters, Teun Bruin, Rene v/d Berg)

 

Om u een idee te geven van de omvang van de klus: er was 10 kubieke meter zand nodig voor het vullen van de bakken. Voor het opstellen van de bakken werden 25.000 zwarte plastic kratten gebruikt. Helaas met verschillende afmetingen wat nog een hele uitzoek klus was. Tijdens het vullen van de bakken bleek in sommige gevallen de belasting van de kratten te groot waardoor de bakken begonnen te verzakken. Moesten ze weer leeg gemaakt worden. Rob Otten als boegbeeld had het er maar moeilijk mee maar uiteindelijk is het gelukt. En het resultaat mocht er zijn dat heb ik met eigen ogen kunnen constateren.

 

4 september 2015 was de opening en in totaal hebben 22.000 bezoekers de tentoonstelling bezocht. In de film werd een goed beeld gegeven van het moois dat er te bewonderen was. Met name de opnames van de pijlgifkikkertjes waren zeer fraai. Helaas had Willem bij het filmen veel last gehad van hinderlijke reflecties waardoor hij zelfs genoodzaakt was om ’s avonds te gaan filmen. De grote bak die in de wintertuin stond kwam door de reflecties niet goed uit de verf. Ook was bij de paludarium condens op de ruiten vaak een spelbreker. Maar ondanks dit soort hindernissen was de film toch zeer de moeite waarde.

 

Hulde voor de mensen die dit allemaal mogelijk hebben gemaakt.

 

Na de pauze had Willem nog een paar films voor ons in petto. Als eerste een impressie van het aquarium van Willem van Wezel van Paluzee. Een mooi ingericht aquarium waarbij wel opviel dat de planten nogal stonden te ‘blazen’. Hier was duidelijk sprake van een teveel aan CO2 bemesting. Willem Postma werd geadviseerd om een dergelijke impressie ook te maken van het aquarium van Gerrit Spaans. Willem was altijd welkom, gaf Gerrit aan.

 

De derde film was een impressie van het paludarium van Jan Mans uit Rijsenhout. Een relatief klein paludarium (110x50x70 cm) maar wat een schoonheid. Prachtig ingericht en als bewoners o.m. Dendrobatus tinctorius.

 

Als laatste kwam Willem Postma zijn grote liefde, de Pauwoog cichliden (Astronotus o

cellatus) aan bod. Prachtige, karaktervolle dieren die echter wel eisen stellen aan de bak waarin je ze gaat houden. Die moet groot genoeg zijn, het zijn geen kleine jongens, en tevens zo zijn ingericht dat de dieren een territorium kunnen maken. Om tot succesvolle nakweek te komen moet je een goed stel kunnen vinden. Dat is nog niet eenvoudig want het geslachtsonderscheid is niet gemakkelijk vast te stellen. En dan denk je een goed stel te hebben want er worden eieren afgezet maar dan blijken het toch 2 vrouwen te zijn want de eieren komen niet uit. Het is Willem gelukt om tot nakweek te komen en dan zie je die grote vissen met zeer veel zorg het kleine grut verzorgen. Werkelijk fantastisch om te zien. Maar komt het volgende probleem: waar moet je met al die jongen heen?

 

Aardig om te weten dat deze cicliden ook in zeewater voorkomen. Ze zijn dus in staat om zich aan te passen aan verschillende milieus.

 

Na afloop van de film kreeg Willem Postma een welverdiend applaus van de zaal en we zien hem graag nog een keer terug. Het was ongemerkt al laat geworden dus moest Piet Muller haast maken met de plantenverloting. Ook deze keer was het aanbod aan planten weer groot. De gulle gevers worden hartelijk bedankt.

 

Tot de volgende keer.

 

Jan de Reus