Verslag van 17 januari 2017

 

Voor een goed gevulde zaal opende onze voorzitter Theo Peters de januari avond en heette alle aanwezigen van harte welkom. Theo had van de volgende mensen een bericht van verhindering ontvangen:

·         Dick Jager

·         Frits Stil

·         Gerrit Spaans

·         Loek v/d Klugt

 

Vervolgens gaf Theo het woord aan Wim Tomey onze spreker van deze avond. Wim wenste ieder een geweldig Nieuw Jaar en een goede gezondheid. Helaas was dat voor Wim zelf niet het geval. Wim is ernstig ziek en heeft van zijn arts te horen gekregen dat hij terminaal is. Dit is misschien wel zijn laatste voordracht. Dat was geen leuk bericht om te horen.

 

De voordracht die Wim voor ons had voorbereid was een combinatie van vissen en planten. Zoals bekend heeft Wim de hele wereld over gezworven voor zijn werk voor de Verenigde Naties. De laatste 14 jaar is hij heel veel in Borneo geweest om de mensen daar te adviseren bij het kweken van vissen. Hij heeft er vele goede vrienden gemaakt en mist ze nog elke dag.

 

Wim keek terug op de tijd van de kleinbeeld camera. Dat begon met een eenvoudig toestel maar al gauw werd dat een professionele Hasselblad camera. Een lastig apparaat wat uit drie delen bestaat: magazijn, camera, lens. Deze zijn gekoppeld via een veersysteem. Wim heeft met vallen en opstaan leren omgaan met deze geweldige camera en daar hebben we in al die jaren de resultaten van mogen bewonderen. Inmiddels zie je dat de digitale camera’s de analoge hebben vervangen.

 

Thuis heeft Wim een paludarium staan wat door Wim zijn groene oase wordt genoemd. Aan ieder plantje zit voor Wim wel een dierbare herinnering gekoppeld. Voor de achterwand van dit paludarium gebruikt Wim varenwortelplankjes. Deze worden gemaakt van de Dicksonia palm. Wim heeft de planten die hij meebracht van zijn verre reizen in dit paludarium gehouden.

 

Wim vertelde dat toen hij bij een viskwekerij in Borneo werkte men jonge Pirachocu gigas van 10 cm heeft uitgezet. Die hebben inmiddels een lengte van meer dan 2 meter. Helaas is het nog niet gelukt om met ze te kweken.

 

Prachtige plaatjes had Wim van de ‘roodruggen’ uit de Rio Manacapuru uit Centraal Amazonië. In het januari nummer van Het Aquarium kunt u ze bewonderen. Wim is van mening dat het hier om een aparte soort maanvissen gaat. De plaatselijke wateromstandigheden hebben er voor gezorgd dat deze maanvis geïsoleerd is gebleven en er geen kruisingen met andere maanvissen zijn geweest. De in de handel aangeboden maanvissen zijn bijna altijd nakweek waardoor de oorspronkelijk schoonheid van deze dieren verloren is gegaan. Dat is bij de de ‘roodruggen’ niet het geval.

 

Amazonië is bedekt met een dikke laag humus. Daaronder zit een witte laag zand. Die humuslaag zorgt er voor dat het rivierwater zuur is en een donkere/rode kleur heeft. De ‘roodruggen’ beschikken over een hoge concentratie iridocyten waarmee het zonlicht wordt gereflecteerd. Dat geeft ze een prachtige kleur. Wim heeft wildvang gezien bij de heer Wals en ze waren schitterend.

 

Mooie herinneringen heeft Wim aan het prachtige Papoea Nieuw Guinea. Dit eiland beschikt over een schitterende natuur met o.m. een fantastische onderwater koralen. Op het land vind je bergen begroeid met helmgras die voor een heel moei plaatje zorgen. Wim heeft een zwak voor de papoea’s Het zijn heel moedige mensen. In het Sentani meer vind je het bekende Hoornblad (een kosmopoliet) en in Lake Ajamaru kom je de bekende regenboogvis Melanotaenia boesemani tegen. Deze vis wordt regelmatig in de handel aangeboden maar ze worden flink groot (zie het aquarium van Artis) en dan is de bak gauw te klein.

 

Wim heeft veel door Papoea  Nieuw Guinea gereisd. Omdat de infrastructuur op het eiland gebrekkig is moest vaak gebruik gemaakt worden van pontjes of van bamboe hangbruggen. Die pontjes zijn niet ongevaarlijk omdat ze vaak overbeladen zijn en ze kunnen kapseizen.

 

Een interessante plant is de Hygroryza aristata. Deze plant is verwant aan de rijstplant maar rijstboeren hebben een hekel aan deze plant omdat hij geweldig kan woekeren. De plant beschikt over drijflichamen waarmee de plant aan het oppervlak kan blijven drijven. De plant produceert na bevruchting een soort bolletje wat eerst groen is en dan naar rood verkleurt.

Gerrit Spaans heeft ze in zijn aquarium gevonden en wist eerst niet wat het was.

 

Bijzondere beelden had Wim van de mannelijke Vallisneria plant. Die kom je maar heel zelden tegen. Als de plant bloeit zie je een kegeltjes met hele kleine bloempjes.

 

In afwijking van hetgeen gebruikelijk werd de plantenverloting deze keer in de pauze gehouden met ook deze keer weer vele prijzen. De gulle gevers worden bijzonder hartelijk bedankt.

 

Na de pauze vervolgde Wim zijn verhaal met beelden uit zijn lezing: ‘Den Haag: de stad als habitat’  We zagen verschillende stadsparken voorbij komen met daarbij interessante zaken over de dieren en planten die je er kunt vinden. Wim heeft altijd levend voer geschept voor zijn dieren. Hij maakte daarbij gebruik van een zeer fijnmazig net waarmee hij ook de kleinste voedseldiertjes kon vangen. Zijn vissen waren hem hiervoor dankbaar.

 

Aan het eind van zijn verhaal bedankte Wim de aanwezigen voor hun belangstelling en gaf hij nogmaals aan dat hij verwachte dat dit zijn laatste voordracht is geweest. Wim ontving een welgemeende applaus vanuit de zaal voor zijn prachtige lezing en we wensen Wim en zijn vrouw Marcha heel veel sterkte tijdens de laatste fase van zijn ziekte.

 

Jan de Reus